به نام خداوند عظیم

رهایی از فرمان های پنهانی که سال ها به جای ما زندگی کرده اند

1. اهمیت شرکت در دوره بازدارنده های ذهنی چقدر است؟

چند درصد از زندگی ای که امروز دارید، واقعاً انتخاب خودتان بوده است؟

شاید پاسخ دادن به این سؤال آن قدرها هم ساده نباشد.

ما دوست داریم تصور کنیم تمام تصمیم های زندگی مان را آگاهانه گرفته ایم؛ اینکه خودمان انتخاب کرده ایم چه کسی باشیم، چگونه زندگی کنیم، وارد چه رابطه ای شویم، چقدر موفق شویم، چقدر از خودمان دفاع کنیم و حتی چه اندازه اجازه داشته باشیم از زندگی لذت ببریم.

اما واقعیت این است که بخشی از رفتارهای امروز ما ممکن است تحت تأثیر پیام هایی باشد که سال ها قبل دریافت کرده ایم؛ زمانی که هنوز قدرت تحلیل امروز را نداشتیم.

کودکی را تصور کنید که بارها می شنود:

«گریه نکن!»
«بچه خوب عصبانی نمی شود.»
«این قدر حرف نزن.»
«تو همیشه خراب می کنی.»
«ببین خواهرت چقدر از تو بهتر است.»
«تو باید همیشه قوی باشی.»
«به کسی اعتماد نکن.»
«این قدر خودت را نگیر.»
«بزرگ شو، بچه بازی درنیاور.»
«اول دیگران، بعد تو.»
«تو نمی توانی.»
«آبروی ما را نبر.»

حتی گاهی هیچ جمله ای گفته نمی شود.

کودک فقط می بیند وقتی خودش است، پذیرفته نمی شود؛ وقتی احساسش را نشان می دهد، طرد می شود؛ وقتی موفق می شود، تحسین نمی شود؛ وقتی اشتباه می کند، محبت از او دریغ می شود؛ یا زمانی مورد توجه قرار می گیرد که مطابق انتظار دیگران رفتار کند.

و ذهن کودک ممکن است از این تجربه ها نتیجه هایی برای زندگی بگیرد:

«پس بهتر است خودم نباشم.»

«احساساتم دردسرسازند؛ پس احساس نکنم.»

«اگر زیاد موفق شوم شاید دیگر دوستم نداشته باشند؛ پس خیلی جلو نروم.»

«برای دوست داشتنی بودن باید دیگران را راضی نگه دارم.»

«نباید به کسی نزدیک شوم؛ نزدیکی خطرناک است.»

«نیازهای من مهم نیستند.»

«برای ارزشمند بودن باید همیشه سخت تلاش کنم.»

این تصمیم ها ممکن است در زمان کودکی راهی برای سازگار شدن با محیط بوده باشند؛ اما مسئله از جایی آغاز می شود که کودک بزرگ می شود و فرمان همچنان باقی می ماند.

کودک 7 ساله تبدیل به زن یا مرد 30، 40 یا 50 ساله می شود، اما هنوز ممکن است بخشی از زندگی او توسط همان تصمیم های قدیمی اداره شود.

اینجاست که مفهوم بازدارنده های ذهنی اهمیت پیدا می کند.

بازدارنده ها را می توان پیام ها و الگوهای محدودکننده ای دانست که در طول رشد درونی شده اند و ممکن است بدون آگاهی ما، روی شیوه فکر کردن، احساس کردن و رفتار کردنمان اثر بگذارند.

و عجیب ترین ویژگی آن ها این است که:

ممکن است ندانیم بازدارنده داریم؛ فقط نتیجه اش را در زندگی ببینیم.

نمی دانیم چرا نمی توانیم «نه» بگوییم.

نمی دانیم چرا هر بار موفقیت نزدیک می شود، عقب می کشیم.

نمی دانیم چرا هیچ موفقیتی راضی مان نمی کند.

نمی دانیم چرا دائماً به تأیید دیگران احتیاج داریم.

نمی دانیم چرا احساساتمان را پنهان می کنیم.

نمی دانیم چرا صمیمیت می خواهیم، اما وقتی کسی نزدیکمان می شود فرار می کنیم.

نمی دانیم چرا شروع می کنیم و تمام نمی کنیم.

نمی دانیم چرا خودمان را مستحق استراحت، لذت، عشق یا موفقیت نمی دانیم.

گاهی حتی می گوییم:

«من خودم هم نمی فهمم چرا این کار را می کنم!»

و همین جمله می تواند سرنخی مهم باشد.

وقتی فرمان های کودکی وارد زندگی بزرگسالی می شوند

فرض کنید در کودکی به شکلی مستقیم یا غیرمستقیم این پیام را دریافت کرده اید:

«مهم نباش.»

سال ها بعد ممکن است وارد جمعی شوید و با وجود دانش و توانایی تان حرف نزنید.

ممکن است موفقیتتان را کوچک جلوه دهید.

ممکن است از دیده شدن خجالت بکشید.

ممکن است نیازهای همه مهم باشند جز نیازهای شما.

یا فرض کنید پیام پنهان شما این بوده است:

«موفق نشو.»

شاید تا نزدیکی موفقیت پیش بروید، اما ناگهان همه چیز را رها کنید.

کار را به تعویق بیندازید.

فرصت خوبی را از دست بدهید.

یا ناخودآگاه شرایطی ایجاد کنید که دوباره به نقطه اول برگردید.

اگر پیام درونی شما این باشد:

«احساس نکن.»

ممکن است دیگران شما را فردی سرد و محکم بشناسند، در حالی که در درونتان دنیایی از احساس وجود دارد که هیچ وقت یاد نگرفته اید چگونه آن را بشناسید و بیان کنید.

و اگر پیام شما این باشد:

«کودک نباش.»

شاید از همان کودکی مسئول، عاقل و بزرگ بوده باشید.

همه روی شما حساب کرده اند.

اما امروز حتی بلد نباشید بدون عذاب وجدان بازی کنید، استراحت کنید، تفریح کنید و از زندگی لذت ببرید.

پس بازدارنده فقط یک فکر نیست؛ ممکن است تبدیل به یک الگوی زندگی شود.

آیا ممکن است زندگی نامه ای را اجرا کنیم که خودمان ننوشته ایم؟

یکی از موضوعات مهمی که در این دوره به آن پرداخته می شود، مفهوم نمایشنامه یا سناریوی زندگی است.
انسان در طول رشد، از تجربه های خود درباره خودش، دیگران و جهان معنا می سازد.

من چه کسی هستم؟

آیا دوست داشتنی هستم؟

آیا دنیا جای امنی است؟

آیا می توانم به دیگران اعتماد کنم؟

آیا موفق شدن برای من مجاز است؟

آیا نیازهای من اهمیت دارند؟

آیا حق انتخاب دارم؟

آیا می توانم اشتباه کنم و همچنان ارزشمند باقی بمانم؟

پاسخ هایی که در سال های اولیه زندگی در ذهن ما شکل می گیرند، ممکن است بعدها روی انتخاب های ما اثر بگذارند.

به همین دلیل گاهی آدم ها، مکان ها و موقعیت ها تغییر می کنند اما داستان تکرار می شود.

رابطه عوض می شود؛ رنج همان است.

شغل عوض می شود؛ احساس نارضایتی همان است.

هدف جدید انتخاب می شود؛ نیمه کاره رها کردن همان است.

آدم های زندگی عوض می شوند؛ ترس از طرد شدن همان است.

و انسان از خودش می پرسد:

«چرا این اتفاق همیشه برای من تکرار می شود؟»

دوره بازدارنده های ذهنی دعوتی است برای اینکه برای مدتی از صحنه زندگی پایین بیاییم، نمایشنامه را در دست بگیریم و ببینیم:

من سال هاست دارم کدام نقش را بازی می کنم؟

و مهم تر از آن:

آیا هنوز می خواهم ادامه این نمایشنامه را به همان شکل بنویسم؟

چرا شناخت بازدارنده ها مهم است؟

چون تا زمانی که چیزی در تاریکی قرار دارد، قدرت زیادی بر ما دارد.

ممکن است سال ها خودتان را «تنبل» بنامید، در حالی که پشت بعضی تعلل های شما ترس از شکست یا حتی ترس از موفقیت قرار گرفته باشد.

ممکن است خودتان را «بی احساس» بدانید، در حالی که زمانی یاد گرفته اید نشان دادن احساس امن نیست.

ممکن است خودتان را «وابسته» بدانید، در حالی که هنوز برای گرفتن همان تأییدی تلاش می کنید که زمانی به اندازه کافی دریافت نکرده اید.

ممکن است کمال گرایی خود را افتخار بدانید، اما در پشت آن صدایی باشد که می گوید:

«فقط وقتی ارزشمند هستی که بی نقص باشی.»

شناخت بازدارنده یعنی به جای اینکه فقط بپرسیم:

«مشکل من چیست؟»

سؤال عمیق تری مطرح کنیم:

«من چه چیزی درباره خودم و زندگی باور کرده ام که باعث می شود این الگو را تکرار کنم؟»

و این، نقطه آغاز آگاهی است.

2. چه کسانی باید در دوره بازدارنده های ذهنی شرکت کنند؟

این دوره برای سنین 12 تا 100 سال در نظر گرفته شده است.

اما برای اینکه بفهمید این آموزش چقدر با زندگی شما ارتباط دارد، فقط به این سؤال ها پاسخ دهید.

اگر در کودکی…

آیا احساس می کردید آن طور که نیاز داشتید دیده و شنیده نمی شدید؟

آیا مورد تنبیه بدنی، تحقیر، سرزنش یا مقایسه قرار گرفته اید؟

آیا برای دریافت محبت مجبور بودید «بچه خوب» خانواده باشید؟

آیا احساس می کردید خواهر یا برادرتان بیشتر از شما دوست داشته می شود؟

آیا به دلیل دختر یا پسر بودن، پیام هایی دریافت کرده اید که باعث شده از جنسیت خود ناراضی شوید؟

آیا اجازه گریه، خشم، ترس یا اعتراض نداشتید؟

آیا خیلی زود مجبور شدید بزرگ شوید؟

آیا مسئولیت هایی به شما داده شد که مناسب سن شما نبود؟

آیا مجبور بودید مراقب احساسات پدر یا مادر خود باشید؟

آیا زمانی که نیاز به محبت داشتید، با بی توجهی روبه رو شدید؟

آیا فقط وقتی موفق بودید مورد توجه قرار می گرفتید؟

آیا بارها شنیدید که «باید بهترین باشی»؟

اگر پاسخ بعضی از این سؤال ها مثبت است، ممکن است بخشی از تجربه های آن دوران هنوز در الگوهای امروز شما حضور داشته باشد.

اگر امروز در رابطه با خودتان…

مدام خودتان را سرزنش می کنید،

احساس می کنید کافی نیستید،

موفقیت هایتان را کوچک می شمارید،

از خودتان توقع بیش از اندازه دارید،

نمی توانید اشتباهات خود را ببخشید،

برای استراحت کردن احساس گناه می کنید،

از خودتان ناراضی هستید،

نمی توانید به خودتان محبت کنید،

و ارزش خود را به عملکرد، ظاهر، درآمد یا تأیید دیگران گره زده اید،

این دوره می تواند فرصتی برای شناخت ریشه های برخی از این الگوها باشد.

اگر در روابطتان…

نمی توانید «نه» بگویید،

از ناراحت کردن دیگران می ترسید،

برای نگه داشتن آدم ها از خواسته های خود می گذرید،

به سرعت وابسته می شوید،

یا برعکس، از صمیمیت فرار می کنید،

دائماً می ترسید ترک شوید،

نیاز شدیدی به تأیید دارید،

احساساتتان را بیان نمی کنید،

رنجش های قدیمی را سال ها با خود حمل می کنید،

یا مرتب وارد رابطه هایی می شوید که پایانشان شبیه یکدیگر است،

ممکن است پشت این تکرارها، الگوهایی وجود داشته باشد که ارزش شناختن دارند.

اگر در موفقیت و کار…

شروع می کنید اما تمام نمی کنید،

همیشه کارها را به تعویق می اندازید،

از شکست می ترسید،

از دیده شدن می ترسید،

هدف های بزرگ دارید اما هنگام اقدام عقب می کشید،

تا مرز موفقیت پیش می روید و ناگهان همه چیز را خراب می کنید،

هرچقدر موفق می شوید باز هم احساس کافی بودن ندارید،

دائماً کار می کنید و نمی توانید از دستاوردتان لذت ببرید،
یا هنوز نمی دانید واقعاً چه مسیری متعلق به شماست،

شناخت بازدارنده ها و رانه ها می تواند زاویه نگاه تازه ای به این رفتارها بدهد.

3. در این دوره چه چیزی یاد می گیریم؟

این دوره قرار نیست صرفاً مجموعه ای از اطلاعات روان شناختی باشد.

هدف این است که مخاطب از سه مرحله عبور کند:

شناخت ← مشاهده در زندگی شخصی ← ساختن انتخاب های تازه

در این مسیر به موضوعات زیر پرداخته می شود:

ترمز درون یا بازدارنده چیست؟

آشنایی با مفهوم بازدارنده ها و اینکه چگونه پیام های محدودکننده می توانند وارد نظام فکری و رفتاری ما شوند.

بازدارنده های درونت را بشناس

شناسایی پیام ها و الگوهایی که ممکن است در بخش های مختلف زندگی شما فعال باشند.

نوشتن نمایشنامه زندگی

شناخت داستانی که درباره خود، دیگران و دنیا ساخته ایم و بررسی نقش تصمیم های گذشته در انتخاب های امروز.

تبدیل بازدارنده ذهنی به اجازه ذهنی

تمرین برای جایگزین کردن پیام های محدودکننده با پیام هایی آگاهانه تر و متناسب با زندگی امروز.

از:

«مهم نباش»

به:

«من اجازه دارم دیده شوم.»

از:

«احساس نکن»

به:

«من اجازه دارم احساساتم را بشناسم و به شکل سالم بیان کنم.»

از:

«موفق نشو»

به:

«من اجازه دارم رشد کنم و از موفقیتم لذت ببرم.»

از:

«کودک نباش»

به:

«من اجازه دارم علاوه بر مسئولیت پذیری، بازی، شادی و استراحت را هم تجربه کنم.»

از:

«خودت نباش»

به:

«من اجازه دارم خودِ واقعی ام را بشناسم و محترم بشمارم.»

از رنجش تا بخشش

بخشش به معنای تأیید رفتار اشتباه دیگران یا بازگشت به رابطه ای آسیب زا نیست.

در این بخش، هدف این است که فرد بتواند رنجش های گذشته را بهتر بشناسد و اجازه ندهد تمام زندگی امروز او توسط اتفاقات دیروز اداره شود.

صلح با خویشتن

گاهی سخت ترین رابطه ما، رابطه با خودمان است.

سال ها خودمان را به خاطر اشتباهات، انتخاب ها، بدن، احساسات، شکست ها و گذشته مان محاکمه کرده ایم.

در این بخش تلاش می شود مخاطب به جای ادامه جنگ دائمی با خود، رابطه ای آگاهانه تر و مهربانانه تر با خویشتن بسازد.

آشتی با کودک درون

کودکی تمام می شود، اما تجربه های کودکی لزوماً همراه آن تمام نمی شوند.

در این بخش، مخاطب به شناخت نیازها، احساسات و زخم هایی می پردازد که ممکن است هنوز در واکنش های بزرگسالی او اثر داشته باشند.

از شناخت تا تغییر

فهمیدن اینکه «چرا این گونه شده ام» مهم است؛ اما هدف نهایی این نیست که تمام عمرمان فقط گذشته را تحلیل کنیم.

سؤال بعدی این است:

«حالا که فهمیدم، امروز چه انتخاب متفاوتی می توانم داشته باشم؟»

اینجاست که آگاهی باید به تمرین، رفتار و تصمیم تازه نزدیک شود.

سایر محورهای آموزشی دوره

تئاتر و تمرین های تجربه محور
مواجهه با برخی ترس ها و الگوهای اجتنابی
استفاده آموزشی از مانتراها
شناخت احساس گناه و کار روی الگوهای مرتبط با آن
تمرین های ضربه ای برای متعادل سازی هیجانی
عبور آگاهانه تر از غم و رنجش
شناخت الگوهای تکرارشونده نسلی
تلاش برای قطع انتقال الگوهای ناسالم به نسل بعد
افزایش توانایی بخشش بدون حذف مرزهای سالم
کاهش قضاوت خود و دیگران
شناخت رانه ها و سوق دهنده های درونی
متعادل سازی رانه ها
شناخت نقش والدین در ایجاد پیام های محدودکننده
آموزش برای جلوگیری از انتقال بازدارنده ها و رانه های ناسالم به فرزندان
شناخت عوامل روان شناختی مؤثر بر اهمال کاری و درجا زدن
تمرین برای حرکت از آگاهی به اقدام

4. محتوای بسته آموزشی چیست؟

دوره بازدارنده های ذهنی یک آموزش کوتاه و گذرا نیست.

این مسیر برای 6 ماه آموزش و همراهی طراحی شده است تا مخاطب فرصت داشته باشد مطالب را فقط نشنود، بلکه درباره آن ها فکر کند، تمرین انجام دهد و مصداق هایشان را در زندگی خود پیدا کند.

این بسته شامل:

6 ماه آموزش

برای یادگیری مرحله به مرحله مفاهیم و انجام تمرین های دوره.

لایوهای همراهی آموزشی

برای تعمیق موضوعات، بررسی سؤالات و همراهی بیشتر در مسیر یادگیری.

پشتیبانی آموزشی در حین برگزاری دوره

تا مخاطب هنگام مواجه شدن با پرسش ها و ابهامات آموزشی، مسیر را به تنهایی طی نکند.

تست بازدارنده ها و رانه ها

ابزاری برای کمک به شناخت بهتر الگوهای فعال در زندگی فرد.

کادرهای طلایی

نکات کلیدی و کاربردی دوره برای مرور، یادآوری و تثبیت مطالب.

و اما یک سؤال مهم…

اگر امروز از شما بپرسند:

«چه کسی فرمان زندگی تو را در دست دارد؟»

چه پاسخی خواهید داد؟

خودِ بالغ و آگاه امروزتان؟

یا هنوز بخشی از تصمیم های شما تحت تأثیر صدای کسانی است که سال ها پیش به شما گفته اند چه کسی باشید و چه کسی نباشید؟

شاید سال ها برای تغییر زندگی تان تلاش کرده اید، اما فقط رفتارها را تغییر داده اید و هیچ وقت سراغ فرمان های پشت رفتارها نرفته اید.

شاید مسئله این نباشد که اراده ندارید.
شاید مسئله این باشد که هم زمان دو نیرو درون شما فعال اند:

یکی می گوید:

«برو.»

و دیگری، آرام و پنهان می گوید:

«اجازه نداری.»

یکی می گوید:

«موفق شو.»

دیگری می گوید:

«زیاد جلو نرو.»

یکی می گوید:

«عاشق شو.»

دیگری می گوید:

«نزدیک شدن خطرناک است.»

یکی می گوید:

«خودت باش.»

دیگری می گوید:

«اگر خودت باشی، شاید دوستت نداشته باشند.»

و انسان میان این دو صدا سال ها خسته می شود.

دوره بازدارنده های ذهنی برای شناختن همین صدای دوم است.

نه برای جنگیدن با خود؛
بلکه برای فهمیدن خود.

نه برای پاک کردن گذشته؛
بلکه برای اینکه گذشته، تنها نویسنده آینده ما نباشد.

نه برای تبدیل شدن به انسانی دیگر؛
بلکه برای نزدیک تر شدن به انسانی که زیر لایه های ترس، بایدها، نبایدها و فرمان های قدیمی پنهان شده است.

شاید آزادی واقعی از جایی آغاز شود که بفهمیم هر صدایی که در ذهن ما حرف می زند، الزاماً حقیقت نیست.

بعضی صداها فقط پیام های قدیمی اند.

و ما امروز می توانیم آن ها را دوباره بررسی کنیم.

می توانیم بعضی «نباید»ها را کنار بگذاریم.

می توانیم برای خودمان اجازه های تازه ای صادر کنیم:

اجازه دارم خودم باشم.

اجازه دارم احساس کنم.

اجازه دارم دیده شوم.

اجازه دارم اشتباه کنم و دوباره برخیزم.

اجازه دارم موفق شوم.

اجازه دارم عشق بدهم و عشق دریافت کنم.

اجازه دارم از زندگی لذت ببرم.

و شاید مهم تر از همه:

«اجازه دارم زندگی ای را بسازم که انتخابِ امروز من است، نه تکرارِ ناخودآگاهِ دیروز من.»

اگر هر کدام از این دغدغه ها را در زندگیت داری شرکت کردن در کلاس باز دارنده های ذهنب دریت ترین انتخاب برای توست

بازدارنده ها (کد 02)